ISSN: 1302-2636 | E-ISSN: 2757-668X
Blurring Limits in Architecture [Tasarım Kuram]
Tasarım Kuram. 2016; 12(21): 48-60 | DOI: 10.23835/tasarimkuram.315686

Blurring Limits in Architecture

Demet Dinçer1, Semra Aydınlı2
1Yüksek Mimar, İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul Kültür Üniversitesi
2İstanbul Teknik Üniversitesi

The limits in architecture are on debate in recent years, since architecture has been considered as a substantial entity. Inquiries using substantialist approach, however, are varied where substantialist approach emerged more into a sort of eclecticism. However, it is possible to inquire limits in architecture through a transactional point of view. Besides, if we assume that there is a limit between x and y, x stands as the reason of y`s becoming. In this regard, limit cannot be positioned outside a relational structure. If we define the relationship as a separate entity from x and y, it may only appear as transactional but it is, in fact, actually focused on a substantialist consideration. Besides, in case of
acknowledging that there is a relation between x and y as a third entity, pseudo-transactional approach emerges, which is also substantialist. For this reason, this research is to inquire limits in architecture according to transactional approach versus to substantialist one by referring to critical theories. Blurring, as an act, seeks to undermine the well-defined limits in architecture within frequently referred notions and binaries, where an “in-between” space emerges. In order to understand the term “blurring” for an architectural inquiry of limits, three exemplars are chosen, defining three acts: altering, transforming and transgressing. When a (substantialist) limit is altered, transformed and/or transgressed by blurring, it would provide a dynamic consideration, suggesting a new way of thinking in architecture.

Keywords: limit, blurring, transactional approach, altering, transforming, transgressing.

Mimarlıkta Limitlerin Bulanıklaşması

Demet Dinçer1, Semra Aydınlı2
1Yüksek Mimar, İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul Kültür Üniversitesi
2İstanbul Teknik Üniversitesi

Günümüz mimarlık araştırmalarında ‘limit’ kavramının kendi sınırları içinde tartışılması bir sorunsal oluşturmaktadır. Mimarlıkta ‘limit’ kavramı genellikle töze indirgenen ‘substantialist’ bir yaklaşımla araştırılmaktadır; ancak, ilişkisel olarak ‘transactional’ bir yaklaşımla da sorgulanabilir. Örneğin x ve y’yi birbirinden ayıran bir ‘limit’ olduğu varsayımında; x’in varolma nedeni y, ya da y`nin varolma nedeni x’dir; bu nedenle ‘limit’ ilişkisel bir yapı dışında konumlandırılamaz. İlişkiyi, x ve y`den ayrı bir varlık olarak tanımlamak, ilişkisel görünen ancak nesneye / töze odaklanması nedeniyle sözde-ilişkisel bir yaklaşım sergilemektedir. Ayrıca, x ve y arasındaki ilişkinin üçüncü bir varlık karakteri olarak kabul edildiği durumlarda, töze odaklı sözde-iletişimsel bir yaklaşım ortaya çıkar. Bu makalede mimarlıkta ‘limit’ kavramı, eleştirel bir kuram olan Actor-Network Theory (ANT) `a gönderme yaparak, ilişkisel olarak ‘transactional’ bir yaklaşımla sorunsallaştırılmış ve sorgulanmıştır. Bu açıdan bakıldığında, mimarlıkta ikiliklere gönderme yapan iyi-tanımlanmış ‘limit’ kavramının bir edim (act) olarak bulanıklaşma yoluyla sorgulanması, ara-uzam önermesi bakımından uygun görülmüştür. Mimarlıkta bulanıklaşan limit, üç örneklem üzerinden, üç ayrı varlık karakteri ile tanımlanmıştır: farklı kılma/başkalaşma (altering), dönüştürme (transforming) ve ezber bozma/aşma (transgressing). Bulanıklaşma ile başkalaşan, dönüştürülen ve/veya aşılan limit, tözsel olanı dinamik bir varlık kılarak yeni bir mimarlık düşünme yaklaşımı önerebilecektir.

Anahtar Kelimeler: limit, sınır, bulanıklaşma, ilişkisel yaklaşım, ara-uzam, başkalaşma, dönüştürme, aşma.

Demet Dinçer, Semra Aydınlı. Blurring Limits in Architecture. Tasarım Kuram. 2016; 12(21): 48-60

Corresponding Author: Demet Dinçer
LookUs & Online Makale