Hemşire Çalışma Alanlarının Mekânsal Memnuniyet Açısından Değerlendirilmesi

Hemşire Çalışma Alanlarında Mekânsal Memnuniyet

Özet

Bu çalışmanın amacı, hemşire çalışma alanlarındaki mekânsal memnuniyeti psikososyal beklentiler üzerinden değerlendirmektir. Bu amaca yönelik, çalışma kapsamında iki ayrı sorgulama yapılacaktır: Hemşirelere ait bireysel parametrelerin çalışma mekânlarındaki psikososyal gereksinimleri üzerinde anlamlı bir etki oluşturup oluşturmadığı ve psikososyal gereksinimlerin hemşireler tarafından çalışma mekânlarında yeterli görülüp görülmediği sorgulanmıştır. Sağlık çalışanlarından hemşireleri ele alan bu çalışmada, hemşirelerin çalışma mekânlarındaki mekânsal memnuniyetlerini etkileyen faktörler; bireysel ve mekânsal olarak iki ayrı grupta değerlendirilmektedir. Bu çalışmada bireyden kaynaklanan veriler; yaş, cinsiyet, belirlenen hastanede çalışma süresi ve çalışanın engel durumu başlıkları altında öznel olarak değerlendirilebilecek ölçütler olarak belirlenmiştir. Mekânsal memnuniyeti etkileyen mekândan kaynaklanan etkenler ise fiziksel ve psikososyal etkenler olarak iki grupta değerlendirilmektedir. Fiziksel etkenler; renk, malzeme, doku, mobilya düzeni, akustik, havalandırma, koku, ısı vb. iken; psikososyal etkenler, aidiyet, mahremiyet, kontrol etme arzusu, güvenlik, bireysel mesafelere saygı (sınır) olarak düşünülmüştür. Araştırmada dört farklı veri toplama yöntemi kullanılmıştır: Literatür verileri ve araştırmacıların yapmış oldukları gözlemlerin yanı sıra, yapılan anket ve mülakat çalışmalarından elde edilen veriler çalışmanın bulgularını oluşturmaktadır. Araştırmada elde edilen bulgular; mekânların doğru analiz edilebilmesi amacıyla iki hastane hemşireleri için ayrı ayrı ele alınmıştır. Araştırmanın evrenini; İzmir ili çevresinde yer alan Çeşme Devlet Hastanesi (ÇDH) ve Urla Devlet Hastanesinde (UDH) çalışan hemşireler oluşturmaktadır. Hemşirelerin çalışma alanlarında psikososyal gereksinimleri karşılamaya yönelik mekânsal verilerin yeterliliği incelendiğinde; doğal ve yapay ışık, gürültü ve koku kontrolü, güvenlik, aidiyet, sınır ve mahremiyet konularında önemli eksiklikler olduğu görülmüştür. Bu olumsuzlukların giderilmesi için sağlık çalışanlarına yönelik iç mekânlarda detaylı çalışmalar yapılmasının öncelikle insan hakları ve çalışan haklarının korunması, sonrasında hastaya karşı olan hoşgörü ve iyi iş gücü anlamında iş performanslarının artması, strese, güvenlik ihlaline ve yorgunluğa bağlı iş kazalarının azalması ve dolayısıyla sağlık hizmetlerinin veriminin artması için son derece önem taşıdığı anlaşılmaktadır.