(Mimarlık) Tarih(i)sel Semantik ya da Karatepe Saçakları’nın Neoliberal Kapitalizm Güdümlü Dönüşümü: The Museum Hotel Antakya

Karatepe Saçakları’ndan The Museum Hotel Antakya’ya

Özet

“(Mimarlık) Tarih(i)sel Semantik: Karatepe Saçakları’nın Neoliberal Kapitalizm Güdümlü Dönüşümü: The Museum Hotel Antakya” başlıklı makale, isminde adı geçen iki projenin görsel bir karşılaştırması değildir; bunun yanında, iki yapının müellifleri üzerinden bir “star mimarlık” gündemi yaratmaya da çalışmaz. Elinizdeki çalışma, bir arkitektonik nesne olarak saçağın, takribi 50 yıl içerisinde uğradığı semantik dönüşüm üzerinden, Arolat ya da projenin diğer aktörleri tarafından “icat edilen” Müze-Otel fonksiyonunun, Karatepe’de somutlaşan ve “ikonikleşen” arkeolojik koruma saçaklarının neoliberal kapitalist bir tezahürü olup olmadığını tartışmaya açmayı amaçlar. Yani çalışmanın temelinde yatan karşılaştırma, ikisi de kendi zamansal bağlamlarında “ikonik” olarak kabul edilebilecek bu yapıların, içine doğdukları sosyo-ekonomik arka plandır. Diğer bir deyişle, devlet politikalarının tartışmasız yansımaları olan mimarlık ürünleri ve onları var eden iki özgül dönem, neoliberal kapitalist tandanslar sonucu yaşanan semantik dönüşüm özelinde ortaya çıkan mimari refleksler bağlamında bir değerlendirmeye tabi tutulmak istenmektedir. Özellikle vurgulanmak istenen, mimari refleks benzer olsa dahi 50 yıl içerisinde mimarlığın eklemlendiği mekânsal dönüşümün; saçakların otele çevrilmesinde tezahür ettiği gerçeğidir. Yani 1950’li yılların, saçaklardan oluşan koruma üst örtüsü, 21. yüzyılın başında yerini icat edilmiş bir fonksiyona, bir müze-otele bırakabilmiştir. Mimarlık tarihini nesnelerinin uğradığı anlamsal dönüşümler bağlamında böylesi bir karşılaştırma, meslek literatürü için önemli veriler teşkil edecektir.