“Aynaların Dansı”

Özet

Beyaz bir kağıt aldım ve önüme koydum. Sanki büyük bir eskiz yapmaya karar vermiştim sonunda. Sanki hiç bitmeyecekmiş gibi. Elimde kalın 6B eskiz kalemi vardı eski günlerdeki gibi. İlk başta Kağıt boştu ve üzerinde hiç birşey yoktu. Gerçekten çok zordu ustamın anısına bir şeyler çizmek. Bir işaret koymak bile meseleydi. Zaman geldi ve başladım çizmeye, döne döne, geriye ileriye giderek kelimelerle. Yıllar üzerinden yine bereberce yolculuk yaptım onunla. Anlar ve anılar ip gibi sıralandı, sisler içindeki geçmişte. Ne öğrendim, ne öğrendik hocadan! Güzel Sanatlar Akademisi dediğimiz İstanbuldaki okulun, efsanevi Boğaz kıyısındaki mabedinde, sanat mıydı, mimarlık mıydı öğrendiğimiz. Hepimizin ayrı bir hocası olmasına karşın eminim onun aracılığı ile yaşamın gerçek mimarlığının sanatıyla ilgili farklı farklı bazı sırlar bulduk. Kelimelere dökmeye çalıştığım bu eskiz işte böyle bir senaryoyu çizmeyi hedefledi bizim unutulmaz hocamız, Akdenizli ve İstanbullu bir usta, bir mimar Muammer Onat için.